Bij het ontwerpen is de beginkapitaal vaak een lastig iets. In door opdrachtgevers aangeleverde teksten voor bijvoorbeeld een boek, website of brochure komen bijna altijd rijtjes, opsommingen, hoofdstukindelingen of menu's voor. Die allemaal beginkapitalen hebben. Vooral bij een menu of navigatie van een website zijn beginkapitalen lelijk, onnodig en slordig. Zeker wanneer de menu-onderdelen in tekst onder elkaar staan. Er ontstaan gekke tussenruimtes en vallen de woorden om naar links door die beginkapitalen (zie voorbeeld).
Maar waarom schrijft iedereen deze lijstjes met beginkapitalen? Het lijkt erop dat iedereen het voor normaal aanneemt. Bij mij geldt (overigens ook niet geheel taaltechnisch correct) de regel dat lijstjes óf geen beginkapitaal krijgen, óf wel een beginkapitaal, maar dan ook een punt achter elke regel.
Maar misschien is de oplossing waarom men die beginkapitalen typt simpel: het gaat automatisch. Bijna al mijn opdrachtgevers werken met Microsoft Word. Word is Amerikaanse software. In het Amerikaans Engels wordt zo'n beetje alles met hoofdletters geschreven (vergelijk 'Eternal Sunshine Of A Spotless Mind' met 'Van de koele meeren des doods), en dit zit ingebakken in de automatische dingetjes die Word doet tijdens het typen. Alle nieuwe zinnen, ook bij een opsomming, beginnen automatisch met een hoofdletter. En automatische bullets met een enorme tab erachter, nog zoiets. Ik geloof zelfs dat in de tijd vóór Word iedereen lijstjes met een liggend streepje schreef.
Iedereen is dit normaal gaan vinden omdat iedereen het ongemerkt automatisch doet. En ik haal het er keer op keer weer uit. Dit is natuurlijk prima, maar er komt een tijd dat het er zo ingebakken zit dat men het gek gaat vinden zoals ik het doe. Dan maakt de software de typografie.