Terug van vakantie kreeg ik van kantoorgenoot en partner in communicatiecrimes Frits het communicatieblad 'C magazine' onder de neus geschoven. Glunderend en wel liet hij zien hoe hij publiekelijk een kleine discussie tussen ons afstofte. Met daarbij een waanzinnig gave foto van hemzelf, gefotografeerd door Arjan, styling door natuurtalent Frits zelf.
'Ontwerpen is een vak, communicatie is een feest', quote ik onzorgvuldig. Hm. Ik zeg inderdaad wel eens stellig dat ik ontwerpen een vak vind. Meestal in situaties waarin opdrachtgever of buurjongen van opdrachtgever zelf met 'Adobe' aan de slag gaat en aan mij vraagt of ik er iets mee kan. Maar dat klinkt zuurder dan ik het bedoel.
Wat mij betreft is ontwerpen natuurlijk net zo goed een feestje, en dat weet Frits ook wel. Waar het volgens mij om gaat is dat bij ontwerpen (zoals ook bij meer 'creatieve' vakken) dingen als inspiratie en intuïtie een grotere rol spelen dan bij andere vakken. Andere vakken kan je eerder uit een boekje leren, zo lijkt het. Maar wat ik denk is dat inspiratie, intuïtie, creativiteit en andere zwevende vaardigheden gewoon aan te leren zijn. Zo persoonlijk en op aanleg berust als ze lijken zijn ze helemaal niet. Hoe meer je met je vak bezig bent, hoe meer je ziet, leest, hoort, doet, onderuit gaat, hoe beter die mechanismen werken. Daar wordt je dus een betere vakman van.
En je moet natuurlijk een beetje lekker kunnen spatiëren en curves tekenen ;-)
De babbelbox vraagt: vindt ú uw werk een vak?

